Vandaag al weer vrijdag.
Gisteren eerst maar eens ons straatje schoongeveegd. Daar zijn wij , nederlanders, goed in, heb ik begrepen. Ons eigen straatje schoonvegen! In de achtertuin tegen het huis aan ligt een stukje straat dat nog bestaat uit oude klinkers.
Hier groeide welig onkruid tussen. Het was eigenlijk een beetje een "vergeet-hoek"maar nu de rest van de tuin zo prachtig wordt en alles zo welig tiert, heb ik besloten dit onkruid maar even handig de nek om te draaien. Letterlijk en figuurlijk!!
Het pad loopt naar de scheidingsmuur tussen onze tuin en de "oprijlaan" van de buren. (een landpad tussen de bomen door).
Het stukje in de hoek is al klaar op de linkerfoto en , zoals op de rechterfoto is nu het hele straatje weer netjes.
Adriaan heeft gisteren de eerste muur-nissen afgesmeerd met een soort van witte substantie. Leek net wit plakkerig scheerschuim. Voor onze begrippen vrij prijzig en snel op. De kleinste 2 van de 4 waren nu klaar. Dus heeft Manlief gisteren maar een zak cementpoeder meegenomen en vandaag kon ik de andere nissen doen. Het is gelukt en ik voel me apetrots. Toch een beetje bouwvakvakantie 👲
Vandaag had Manlief vrij. Een van zijn adoptiekinderen, de Fiat 481, had ernstige olielekkage. Luiers hielpen niet meer, dus hij moest vandaag met de billen bloot geopereerd worden om te zien of hij nog te redden is.
Ik vond het wel gezellig dat hij thuis was, en genoot ervan. Vanmorgen al vroeg uit de veren.
Het was hier weer prachtig weer. De vogels buiten zongen, dat het een lust was.
Heerlijk vind ik het om samen op ons gemak buiten te ontbijten met gebakken eitjes en verse aardbeien voor op brood.
Nee, na 5 weken vrij, ben ik nog steeds geen ochtendmens, maar als ik 's nacht m'n bed uit moet voor toilet, meestal rond 5.00, (jaja, dat krijg je als je geen 20 meer bent 😉) dan hangt hier de zon al te schijnen, en baadt de wereld in een zee van licht, de dagen beginnen al vroeg.
's Avonds echter rond 21.30 wordt het donker en dan is het ook in een kwartier aardedonker. Polen kent niet veel straatlantaarns en zeker niet in het buitengebied. Dus de honden uitlaten doe ik 's avonds meestal nog bij daglicht. De weg voor het huis in 1,5 auto breed en ze gassen hier soms aardig door.
We hadden op de kar mijn fiets ook meegenomen maar bij nader inzien vind ik het griezelig. Je bent je leven niet zeker. Adriaan zegt dat het wel meevalt, maar als ik al die kruisjes met bloemen langs de weg zie staan........
Gisteren eerst maar eens ons straatje schoongeveegd. Daar zijn wij , nederlanders, goed in, heb ik begrepen. Ons eigen straatje schoonvegen! In de achtertuin tegen het huis aan ligt een stukje straat dat nog bestaat uit oude klinkers.
Hier groeide welig onkruid tussen. Het was eigenlijk een beetje een "vergeet-hoek"maar nu de rest van de tuin zo prachtig wordt en alles zo welig tiert, heb ik besloten dit onkruid maar even handig de nek om te draaien. Letterlijk en figuurlijk!!
Het pad loopt naar de scheidingsmuur tussen onze tuin en de "oprijlaan" van de buren. (een landpad tussen de bomen door).
Het stukje in de hoek is al klaar op de linkerfoto en , zoals op de rechterfoto is nu het hele straatje weer netjes.
Adriaan heeft gisteren de eerste muur-nissen afgesmeerd met een soort van witte substantie. Leek net wit plakkerig scheerschuim. Voor onze begrippen vrij prijzig en snel op. De kleinste 2 van de 4 waren nu klaar. Dus heeft Manlief gisteren maar een zak cementpoeder meegenomen en vandaag kon ik de andere nissen doen. Het is gelukt en ik voel me apetrots. Toch een beetje bouwvakvakantie 👲
Vandaag had Manlief vrij. Een van zijn adoptiekinderen, de Fiat 481, had ernstige olielekkage. Luiers hielpen niet meer, dus hij moest vandaag met de billen bloot geopereerd worden om te zien of hij nog te redden is.
Het was hier weer prachtig weer. De vogels buiten zongen, dat het een lust was.
Heerlijk vind ik het om samen op ons gemak buiten te ontbijten met gebakken eitjes en verse aardbeien voor op brood.
Nee, na 5 weken vrij, ben ik nog steeds geen ochtendmens, maar als ik 's nacht m'n bed uit moet voor toilet, meestal rond 5.00, (jaja, dat krijg je als je geen 20 meer bent 😉) dan hangt hier de zon al te schijnen, en baadt de wereld in een zee van licht, de dagen beginnen al vroeg.
's Avonds echter rond 21.30 wordt het donker en dan is het ook in een kwartier aardedonker. Polen kent niet veel straatlantaarns en zeker niet in het buitengebied. Dus de honden uitlaten doe ik 's avonds meestal nog bij daglicht. De weg voor het huis in 1,5 auto breed en ze gassen hier soms aardig door.
We hadden op de kar mijn fiets ook meegenomen maar bij nader inzien vind ik het griezelig. Je bent je leven niet zeker. Adriaan zegt dat het wel meevalt, maar als ik al die kruisjes met bloemen langs de weg zie staan........
Reacties